Een avondje WK kijken is leuk om het verschil tussen Awareness en Consciousness te ont-dekken

Gisteren, 24 juni 2014 gezellig naar het episch drama Italië – Uruguay met vrouwlief gekeken. Voor het eerst in ons 44 jarig huwelijk kijkt ‘ons Rita’ dit jaar mee naar de matchen van het WK. Ze is voor 50 %  Nederlandse en voor 50 % Belgische dus supportert ze vrijuit voor twee ploegen dit WK (weet niet wat het zou geven mocht er ooit een finale Nederland-België uit de bus komen)

Zoals gezegd keken we gezapig naar de match tussen Italië en Uruguay. De eerste helft was eigenlijk niet om aan te zien, zodat ik alle tijd had om na te denken over het verschil tussen Awareness bewustzijn en Consciousness bewustzijn. Beide soorten bewustzijn zijn verschillend van elkaar en toch onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ze komen eigenlijk overeen met twee karakteristieken van het Creatief wisselwerkingsproces (Authentieke Interactie en Waarderend Begrijpen) en dus ook met fasen een en twee van het Cruciale Dialogen model: Communicatie en Appreciatie. Bij Communicatie is de hoofdactiviteit observatie en bij Appreciatie is dat interpretatie. Dus zou je Awareness bewustzijn kunnen vertalen als ‘zwart-wit’ bewustzijn (die de naakte feiten registreert) en het Consciousness bewustzijn als het ‘gekleurde bril’ bewustzijn (die de naakte feiten aankleedt en inkleurt). Voor het eerst had ik een (voor mij) accepteerbare vertaling gevonden van de twee concepten waarover wij (Charlie’s Eagles) het dit jaar reeds uitvoerig hebben gehad tijdens onze tweewekelijkse ooVoo sessies [Charlie’s Eagles is een denktankje rond dr. Charles (‘Charlie’) Leroy Palmgren, maar dat volledig terzijde].

Awareness vs Consciousness
Awareness vs Consciousness

Dus begon ik het commentaar van de voortreffelijke Peter Vandenbempt (wat een plezier deze radiomaker op tv te mogen aanhoren) te analyseren. Z’n commentaar is in wezen een vertaling van wat er gedurende de match te zien is. Wat te zien is wordt opgepikt door de zintuigen en komt overeen met het Awareness ofte zwart-wit bewustzijn; het commentaar is dan weer het uiten van het Consciousness ofte gekleurde bewustzijn. Door constant mijn gekleurd bewustzijn te vergelijken met dat van Peter werd de match, die eigenlijk niet denderend was, toch leerrijk. Het Consciousness bewustzijn van Peter kwam, wat de kwaliteit van het geleverde spel in de eerste helft betrof, volledig overeen met dat van mij. Peter heeft heel wat meer te observeren dan ik. Hij ziet namelijk het geheel en ik maar wat op m’n beeldscherm verschijnt. Gelukkig is Peter een professioneel die af en toe belangrijke details beschrijft wat er op en naast het veld gebeurt en wat niet te zien is op m’n scherm. Dus werd de match voor mij hoe langer hoe levendiger. Soms was ik het eens met Peter’s Consciousness bewustzijn, soms ook niet, en dat maakte m’n oefening uiterst boeiend. Spijtig genoeg kon ik met Peter niet  in dialoog gaan…

Er was op het voetbalveld in het begin van de tweede helft – volgens Peter’s en mijn Consciousness bewustzijn –  eigenlijk nog niet veel te beleven. Toch bleef het spannend omdat Italië genoeg had aan een gelijk spel om door te stoten tot de achtste finales en Uruguay diende te winnen om hetzelfde doel te bereiken. Dit waren de naakte gegevens en met de brilscore op het scorebord kon het, een half uur voor het einde, nog alle kanten uit (logische deductie, dus zwart-wit).

Toen gebeurde er iets bijzonders. De Italiaanse voetballer Marchisio gaf de Uruguayaan Arevalo een doodschop (gekleurd). Het was een trap juist onder de knie (zwart-wit), de referee stond er vlak bij (gekleurd), wel op 1,98m (zwart-wit) en greep naar z’n achterzak (zwart-wit). Hij zou volgens Peter de rode kaart trekken (die wordt daar bewaard – zwart-wit – om zich niet te kunnen vergissen – gekleurd). Inderdaad de ref trok de rode kaart (hoe raar ook: zwart-wit bewustzijn ). Plots stond Italië met z’n tienen (naakt feit) en ze groeven zich in (niet letterlijk, dus gekleurd).

In de 78 minuut lagen plots twee spelers in de zestien van Italië (gekleurd, de zestien is van Brazilië, maar soit). Peters commentaar werd heel boeiend, misschien had Suarez Chiellini gebeten (feit wegens de ‘misschien’), Suarez was niet aan zijn proefstuk toe (feit, hoewel we niet weten wat hij in Nederland bij Ajax en in Engeland bij Liverpool geproefd heeft). De fase werd meerdere keren herhaald, vanuit verschillende camerastandpunten (zwart-wit feiten), maar noch Peter, noch ik konden ze ‘juist’ inkleuren. Ons Consciousness bewustzijn schoot tekort. Wel ontblootte Chiellini z’n linkerschouder (zwart-wit) en misschien was er wel een tandenafdruk te zien. In alle geval had Suarez naar z’n tanden getast (zwart wit), maar had hij ook gebeten of had Chiellini zich zelf verwond door z’n schouder tegen de tanden van Suarez te meppen? Noch Peter, noch ik kwamen er uit. We hadden te weinig feiten, onze observatie schoot te kort. Het beeld was niet scherp genoeg om de wonde correct te zien (een of twee rijen tanden en hoe dicht bij elkaar?). Bovendien werd de schouder van Chiellini vlug zedig toegedekt door een Uruguayaanse speler…

S’avonds nog even naar Diabo gekeken en de steeds scherpzinnige Jan Mulder kwam met een prachtig idee. In plaats van een psycholoog naar Brazilië te sturen (om het ‘geval’ Lukaku op te lossen – een ander verhaal van Awareness en Consciousness bewustzijn), stelde hij voor om een tandarts te sturen. En ik dacht zo dat dit zwart-wit gegeven, een tandarts die de afdrukken op Chiellini’s schouder bestudeert en ons een gekleurd uitsluitsel geeft (mbt de vraag: heeft Suarez gebeten of niet?), ons verder zou kunnen helpen. Maar dan dacht ik:  op het moment dat de tandarts in Brazilië aankomt zijn de tandafdrukken verdwenen (gekleurde mening) dus zullen we het misschien nooit echt weten…

Overigens heb ik de laatste week van Jan Mulders’ inkleuring van de werkelijkheid genoten. De manier waarop hij onze nationale Karl soms te grazen neemt met z’n Consciousness bewustzijn is ronduit hilarisch. Zo bijvoorbeeld z’n commentaar m.b.t. het ‘domme blondje’ Mathilde en, nog sterker, toen hij vroeg of Karl kandidaat is voor het voorzitterschap van de FIFA; dit net nadat Karl geponeerd had dat hij als trainer van Duitsland of de USA wel zou opteren om een draw te flikken.

De tweede match heb ik die avond niet bekeken, ik was bekaf. Toch deed ik m’n twitterdoos (volgens het consciousness bewustzijn van ‘ons Rita’) open en daar vond ik een tweet van m’n goede kennis Frank Van Massenhove en ik was weer vertrokken. FvMas1 Het Consciousness bewustzijn van Frank kwalificeert het voetbal van Italië als ‘laf’. Deze statement is inderdaad geen Awareness gegeven maar een Consciouness gegeven, gevormd in het denkkader, de mindset van Frank. Althans dit zegt mij mijn Consciousness bewustzijn. Is dat juist? De enige die mij ‘de waarheid’ kan zeggen, klaarheid kan scheppen over de feiten, is Frank zelf. Nu weet ik al jaren dat twitter niet het meest geschikte medium is voor diepgaande dialoog. Toch kon ik me niet weerhouden, omdat ik het net gezien had, om als volgt gekleurd te reageren: FvMas2 Inderdaad had ik net gezien dat Prandelli op een schitterende manier zijn ontslag aangeboden had. Ik scrolde m’n twitter tijdlijn naar boven en vond toen nog tweede tweet van Frank (hier samen met z’n eerste)FvMas3 De trainer die het laffe voetbal orkestreerde werd plots in de ogen van Frank een magnifieke nederige baas (dus via z’n Consciousness bewustzijn). Hij voegde er ‘en passant’ een dot van een Consciousness bewustzijn statement aan toe, in de vorm van een open vraag.

Ik scrollde nog verder en gaf een antwoord op een nog latere tweet van Frank, bedenkend dat twitter soms wel een heel vlug en vluchtig medium is, met tikfouten als bijkomende werkelijkheid.FvMas5 Maar ook m’n bewering dat Frank en ik op dezelfde golflengte zitten steunt niet op Awareness bewustzijn maar wel op mijn Consciusness bewustzijn. Wie zei er al weer dat je niets kunt leren door naar matchen en commentaren rond het WK te kijken? PS deze morgen las ik op sporza.be dat de disciplinaire commissie van de FIFA een onderzoek geopend heeft tegen Luis Suarez. Hij riskeert minstens twee wedstrijden speelverbod, luidt het. En nieuwe foto’s van Chiellini’s schouder tonen wel degelijk ‘tandenafdrukken’. Wordt zeker vervolgd 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.