Mijn schokken (boven de zeven op de schaal van Richter)

Deze column is er gekomen omdat ik op de LinkedIn groep van Dirk De Boe “Egoshock” een prangende vraag voorgeschoteld kreeg: “Wat was jouw schok en hoe heb je er op gereageerd?”. In zijn onlangs uitgegeven boek met dezelfde titel toont Dirk hoe je jezelf kan transformeren. Via methodieken, verhalen en concrete tips geeft hij aan hoe je jezelf kan ontdekken, hoe je negatieve ervaringen omzet in kansen en hoe je belangrijke levenskeuzes maakt. Op zijn LinkedIn groep vraagt Dirk De Boe zich dus af hoe anderen omgegaan zijn met de schokken die zij te verduren kregen op hun levenspad.

M’n vierde vader Paul de Chauvigny de Blot SJ noemt, in zijn doctoraatsdissertatie “Vernieuwing van Organisaties in een Chaotische Omgeving door Vernieuwing van de Mens”, een dusdanige schok een ‘doorbraakschok’. Paul de Blot (zijn gebruikelijke naam) noemt, wat Dirk De Boe als ‘een egoshock’ bestempelt, een vernieuwing. Ik citeer: “Het gaat om iets nieuws te scheppen vanuit een bepaalde visie waardoor er een fundamentele en substantiële verandering van de organisatie ontstaat [… ] op een dieper niveau” Het gaat dus over een vernieuwende transformatie, dit in tegenstelling tot de verbetering die meer op incrementele verandering gericht is, van goed naar beter.

In de taal en de geest van Paul gaat het bij de vernieuwing van de mens om een spirituele vernieuwing. Paul heeft als geen andere begrepen dat een transformatie van een organisatiecultuur maar mogelijk is via een transformatie van elke lid van die organisatie, van elke mens dus. Die vernieuwing van de mens is, nog steeds volgens Paul, een ommekeer als een bekering.

Ik denk daarbij altijd aan de schok die Saulus meemaakte. Hierna volgt het begin van het verhaal van Pieter Cuijpers dat je kunt lezen op http://www.oudesporen.nl/Download/OS1692.pdf

“In Handelingen 9 neemt Lucas de draad weer op met het leven van Saulus. Nog steeds blies hij dreiging en moord tegen de discipelen van de Heer (vs. 1). In zijn fanatisme wilde hij de discipelen tot buiten de grenzen van Israël vervolgen. Met brieven met volmacht van de hogepriester voor de synagogen vertrok hij naar Damascus in Syrië, op zoek naar mannen en vrouwen die van ‘de Weg’ waren, om hen geboeid naar Jeruzalem te brengen. Toen hij en zijn metgezellen Damascus naderden, omstraalde hem plotseling een fel licht uit de hemel. Hoewel het midden op de dag was, had dit licht een verblindende kracht, want het overtrof de glans van de zon (vgl. Hand. 22:6; 26:13). Het licht verscheen zó plotseling en was zó sterk, dat Saulus op de grond viel.”

Toen Saulus uiteindelijk opstond was hij tot Paulus getransformeerd.

Nu, mijn eigen levensverhaal. Ook ik heb m’n deel aan ‘schokken’ gehad. Zo werd eigenlijk het begin van elk ‘nieuw’ leven ingeleid door een ‘doorbraakschok’.

Mijn ‘eerste’ leven startte uiteraard met mijn geboorte (over een paradigmawissel gesproken!). En uiteraard waren daar mijn ouders verantwoordelijk voor. Richard blijft mijn echte vader, mensen die mij sterk beïnvloed hebben om te ‘herleven’ na mijn latere ‘doorbraakschokken’ noem ik ook mijn vaders, het zijn inderdaad spirituele vaders.

Mijn ‘tweede’ leven startte in India. Ik werd niet als Saulus van m’n paard gebliksemd, toch kreeg ik een oplawaai van je welste en toen ik recht krabbelde was m’n ingenieurs-mindset getransformeerd in een ‘safety mindset’. Die safety mindset was de oorzaak dat ik ingenieur in de veiligheidstechnieken werd (Leuven, 1980) en dat ik veiligheid beleef van binnenuit. Ik werd daarbij enorm geïnspireerd door de modellen en het auditssysteem van Frank E. Bird Jr. Mijn eindwerk in Leuven: “De economische aspecten van Veiligheid” was in feite een toepassing van Frank’s ideeën rond ‘Damage Control’. Eerst paste ik na Leuven de know-how van Frank Bird toe bij m’n werkgever als diensthoofd veiligheid, nadien, wegens een nieuwe schok, als consultant. Op een gegeven ogenblik werd mij door m’n toenmalige directeur bij Rhodia Chemie (de negen verschillende naamsveranderingen van dezelfde vestiging bespaar ik jullie) gevraagd om een van m’n bedienden te ontslaan. Ik was verantwoordelijk voor twee afdelingen: goederenbehandeling (met drie adjuncten) en dienst Veiligheid (met een adjunct). Er kon geen sprake meer zijn van brugpensioen (alle ‘trucen van de foor’ waren inderdaad opgebruikt), dus restte alleen nog ‘naakt ontslag’. Ik vond er niet beter op mijn toenmalige directeur Frans Reyntjens te adviseren mij te ontslaan. Geen enkele van m’n andere voorstellen werd, gedurende de zeventien jaar dat ik bij ‘den Kuhlmann’ werkzaam was, met zoveel ongeloof onthaald; ook nooit werd een ‘weird’ voorstel van mij zo vlug opgevolgd. Het was dus ook een doorbraak schok, edoch niet zo pijnlijk als de vorige. Ik had er namelijk zelf voor gekozen. Ik richtte toen m’n eerste bedrijf op: Loss Control Centre Belgium n.v. Ik gebruikte zoals eerder gesteld bij mijn dienstverlening de denkmodellen en het auditsysteem – het ISRS – van mijn tweede vader: Frank E. Bird Jr. Ik verwierf daartoe de gebruiksrechten voor België, Luxemburg en … Frankrijk van de heer Willem Top die ze rechtstreeks van Frank verworven had voor de Benelux en Frankrijk. Willem was de Franse taal niet geheel machtig (ik ook eigenlijk niet, maar in het land der blinden is eenoog koning, inderdaad in Frankrijk hadden ze weinig kaas gegeten van ‘Loss Control’).

Mijn ‘derde’ leven startte toen mij de rechten van het gebruik van het ISRS door DNV werden ontnomen. Frank had zijn bedrijf aan DNV verkocht om een wel heel specifieke reden. Frank had naast een drietal gezonde kinderen ook een gehandicapte zoon, David. Om de last van de verzorging voor hun broer niet op de zijn andere kinderen af te wentelen, verkocht Frank zijn bedrijf ILCI aan DNV en met de helft van de opbrengst richtte hij een fonds op. David zou na Frank en Esther’s overlijden, niets zou te kort komen. DNV duldde echter geen onafhankelijke consultancy bedrijven die ook gebruiksrechten met betrekking tot het ISRS (het audit systeem dus van ILCI) bezaten en haalde mij zwaar onderuit. Daar lag ik weer op het canvas. Niet verwonderlijk dat The Boxer van Simon and Garfunkel m’n lievelingssong is. Het triestigste van het verhaal is dat, een paar jaar nadat Frank zijn bedrijf aan DNV had verkocht, David een vroegtijdige natuurlijke dood stierf. Frank overleefde zijn zoon nog ruim tien jaar.

Ik lag wat de duizelen en gelukkig werd ik recht geholpen door m’n derde vader dr. Charles Leroy (‘Charlie’) Palmgren. Ook dit verhaal is op zich column waard. Charlie transformeerde m’n mindset. Een quote van Charlie in dit verband wil ik jullie niet onthouden: “When we really want to change, to transform, we’ll have to transform our mindset”. Inderdaad een persoonlijke transformatie gaat via de transformatie van de ‘mindset’. Ik omarmde het Creatief wisselwerkingsproces en stichtte in 1999 Synerchange International n.v. Ik schreef toen ook m’n derde boek ‘Creatieve Wisselwerking’ (2001)

De start van m’n ‘vierde’ leven was een zware burn-out  die snel uitmondde in een diepe depressie (2008). Van deze schok bekwam ik niet zo vlug als van de andere. Tijdens m’n depressie ontbond en vereffende ik een voor een m’n twee bedrijven. Achttien maand heeft het in totaal geduurd totdat ik terug de draad opnam en ik vanaf 2010 stilletjes aan in m’n vierde leven ‘slip slide’ (een term uit een andere song van Paul Simon). Ik begon mij, met nog meer overtuiging dan voorheen, terug ‘thought engineer’ te noemen. Ik wou initieel mijn aanspreektitel veranderen in ‘filosoof’, maar dat mocht niet van m’n uitgever, Huug Van Gompel (Garant), gezien dit een erkende titel is en ik het diploma niet bezit. Na m’n depressie schreef ik inderdaad mijn vierde boek ‘Cruciale dialogen’ (2012). Een van de aanleidingen was mijn ontmoeting met m’n vierde vader Paul de Blot, die inspireerde mij enorm door zijn visie op Business Spiritualiteit en daardoor kreeg het inzicht dat ik de depressie had kunnen vermijden indien ik mijn derde boek ‘Creatieve wisselwerking’ echt zelf had beleefd. Ik startte ook, omdat ik terug aanvragen kreeg, een nieuwe one man band: VOF LCCB. In dit vierde leven timmer ik verder aan de weg geholpen door mijn twee vaders Charlie en Paul aan het vierde paradigma in het werkveld… een synergie tussen Creatieve Wisselwerking en Business Spiritualiteit.

Ook tijdens dit leven bleef ik niet gespaard van ‘doorbraakschokken’. In september 2013 kreeg ik het verdict: ‘darmkanker’. Ik leerde uit het verleden, had dus mijn lesje geleerd, en paste de vaardigheden beschreven in m’n boek ‘Cruciale dialogen’ scrupuleus toe. Daarbij beantwoord ik eindelijk ten volle de opdracht die ik reeds in 1996 van Dee Hock kreeg als slot van zijn memorabele Keynote Presentatie “The birth of the ‘Chaordic Century’. Out of Control and into Order. “ (System Thinking in Action Conference, San Francisco, October 3 1996). Mijn antwoord luidt: “hier in dit leven, nu en ik!” Voor de eerste keer in mijn leven beheers ik een ‘doorbraakschok’ van binnenuit en werd ik – in dit geval door de kanker – niet tegen het canvas gemept.

If not here, where?

If not now, when?

If not you, who?

Dee Hock

Ik blijf dus verder m’n missie beleven en met nog meer vuur dan voorheen. En waarom, zul je je misschien afvragen… Daar heb ik drie goede redenen voor:

Communie_089 BIG

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.