Wie ben ik?

Johan Roels

Geboren te Eeklo, 21 januari 1946

Gehuwd met Rita Onghenae

Vader van Daphne

Grootvader van Eloïse, Edward en Elvire

Ik ben Burgerlijk Werktuigkundig Ingenieur (RU Gent 1970) en Ingenieur in de Veiligheidstechnieken (KU Leuven 1980). Ben ook Accredited Safety Auditor (ILCI Atlanta 1986), Certified MOC© Instructor (ODR Atlanta 1992), Creative InterChange™ Coach (SynerChange International, Inc. Atlanta 1994) en Certified Apollo Root Cause Analysis Instructor (Apollo Associates, Inc., Friendswood 1996). Afgevaardigd bestuurder Loss Control Centre Belgium nv (1988 – 2011) en SynerChange International nv (1999 – 2010) en  Zaakvoerder van vof LCCB (2011-2016). Auteur van ‘Creatieve wisselwerking’ (Garant, Leuven-Apeldoorn 2001) en ‘Cruciale dialogen’ (Garant, Antwerpen-Apeldoorn 2012).

Na een kort verblijf in Nederland (Institut International des Brevets, Den Haag), trad ik in 1971 in dienst bij een Belgische vestiging van een Franse industriële groep (Kuhlmann,  Ugine Kuhlman, Pechiney Ugine Kuhlmann, Rhône Poulenc en Rhône Poulenc Chemie) te Gent. Aanvankelijk als verantwoordelijk voor de zwavelzuur productie en iets later ook als ‘start up engineer’  van nieuwe zwavelzuur fabrieken in het buitenland (j977-1983). Vanaf 1983 verantwoordelijk voor de leiding, herstructurering en optimalisatie van de goederenbehandeling van het bedrijf én  diensthoofd van de dienst ‘veiligheid’. Daarenboven vanaf 1985 ook adviseur van de Veiligheidsdirectie van de groep Rhône-Poulenc Chimie, opleider ‘Arbre des Causes’ bij diezelfde multinational en  vanaf 1986 ook Accredited Safety Auditor (ISRS audit systeem) .

Oktober 1987 tot oktober 1988 was een overgangsperiode: halftijds werkend voor Rhône-Poulenc Chemie en halftijds voor het eigen éénmansbedrijf “Safety Roels”. Eind 1988 verliet ik definitief de Franse groep en stichtte ik Loss Control Centre Belgium nv. Eerst werd voornamelijk gewerkt met de concepten van Frank E. Bird Jr. tot in 1992 de rechten van het ISRS in handen kwamen van DNV; van dan af werd met een eigen auditsysteem gewerkt. In datzelfde jaar was ik medestichter van Loss Control Centre France sarl.

Een boutade dat ik veelgebruikte is dat ik tot medio 2008 drie professionele levens had doorlopen: een Technisch als ingenieur (1970-1987), een Organisatorisch als safety consultant (1987-1997) en een Mens ondersteunend als coach (1997 – 2008). Deze boutade steunt op het feit dat elk levend systeem drie dimensies heeft: een Technische, een Organisatorische en een Menselijke. Deze komen ruwweg overeen met de drie businessparadigma’s die ik van binnen uit beleefde . Ze zijn uitvoerig beschreven in mijn boek “Creatieve wisselwerking” (2001). In 1999 stichtte ik bovendien Synerchange International nv om gestalte te geven aan dit derde leven. Daarin was  Charles Leroy (‘Charlie’) Palmgren, auteur van onder meer ‘The Chicken Conspiracy’ en ‘Ascent of the Eagle’, m’n inspiratiebron. In 2006 verkocht ik m’n aandelen van Loss Control Centre France aan de Franse vennoot, die niet in het derde business paradigma wou stappen.

In 2011 bereikte ik de pensioengerechtigde leeftijd en verving ik de  logge structuren (de twee nv’s) vervangen door één veel lichtere: een vof. In 2012 kreeg “Creatieve wisselwerking” een opvolger, met name de praktische toepassing ervan: “Cruciale dialogen”. Intussen was ik in m’n vierde professionele leven terecht gekomen, dat van filosoof. Omdat dit een academische titel is die ik, volgens m’n uitgever, niet gerechtigd ben te voeren, noemde ik mij een ‘thought engineer’! Dit ook wegens  tijdens het schrijfproces in contact te komen met prof. dr. Paul de Chauvigny de Blot SJ, hoogleraar Business Spiritualiteit Nyenrode,. Paul noem ik dan ook steevast z’n vierde vader noemt. Business Spiritualiteit zag ik namelijk als het vierde paradigma in het werkveld. Ik was dan ook in m’n vierde en laatste professionele leven beland.

Opmerkelijk is dat elke nieuwe wending voorafgegaan werd door een crisis: een arbeidsongeval in Visakhapathnam in 1977 (van burgerlijk naar veiligheidsingenieur), een zelf geadviseerd ontslag in 1987 (van veiligheidsingenieur naar zelfstandig safety consultant), het verliezen van de rechten van het ISRS in 1992 (van safety consultant naar ‘creative interchange’ mentor) en een massieve burn-out in 2008 (van mentor naar ‘filosoof’ of ‘thought engineer’). Vandaar dat ik de vraag: “Is een crisis goed of slecht?” steeds met een volmondig JA beantwoord.

Eind 2016 was de tijd van gaan gekomen en werd m’n vierde professionele leven afgesloten. Het Cruciale Dialogen Genootschap werd overgedragen en LCCB vof werd stopgezet. In die periode werden ook m’n vier professionele levens uitvoerig in een serie columns beschreven. 2017 was een jaar om de professionele dossiers af te sluiten en m’n aanwezigheid op Twitter te stoppen. Begin 2018 werd ook afscheid genomen van LinkeIn en van dan af werden m’n columns enkel nog gepubliceerd op deze webstek!

Eind 2018 besliste ik om voornamelijk nog columns te schrijven ten behoeve van m’n drie kleinkinderen, Eloïse, Edward en Elvire. Deze serie kreeg de titel ‘BLIJF WAKKER!’. Dit om redenen die in het voorwoord van die serie uit de doeken worden gedaan.

Creatively,

Johan Roels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Johan Roels