Wie ben ik?

 

Johan Roels

Geboren te Eeklo, 21 januari 1946

Gehuwd met Rita Onghenae

Vader van Daphne

Grootvader van Eloïse, Edward en Elvire

Is afgestudeerd als Burgerlijk Werktuigkundig Ingenieur (RU Gent 1970) en als Ingenieur in de Veiligheidstechnieken (KU Leuven 1980). Is ook Accredited Safety Auditor (ILCI Atlanta 1986), Certified MOC© Instructor (ODR Atlanta 1992), Creative InterChange™ Coach (SynerChange International, Inc. Atlanta 1994) en Certified Apollo Root Cause Analysis Instructor (Apollo Associates, Inc., Friendswood 1996). Afgevaardigd bestuurder Loss Control Centre Belgium nv (1988 – 2011) en SynerChange International nv (1999 – 2010) en  Zaakvoerder van vof LCCB (vanaf 2011). Auteur van ‘Creatieve wisselwerking’ (Garant, Leuven-Apeldoorn 2001) en ‘Cruciale dialogen’ (Garant, Antwerpen-Apeldoorn 2012).

Na een kort verblijf in Nederland (Institut International des Brevets, Den Haag), trad hij in 1971 in dienst bij een Belgische vestiging van een Franse industriële groep (Kuhlmann; Ugine-Kuhlmann; Rhône-Poulenc) te Gent. Aanvankelijk was hij verantwoordelijk voor de zwavelzuurproductie en iets later ook voor het opstarten van nieuwe zwavelzuurfabrieken in het buitenland. Nadien werd hij verantwoordelijk voor de herstructurering en optimalisatie van de goederenbehandeling van het bedrijf, terwijl hij er tezelfdertijd diensthoofd ‘veiligheid’ werd. Vanaf 1985 werd hij ook adviseur van de Veiligheidsdirectie van de groep Rhône-Poulenc Chimie en sinds 1986 ook Accredited Safety Auditor bij diezelfde multinational.

Oktober 1987 tot oktober 1988 was een overgangsperiode: halftijds werkend voor Rhône-Poulenc en halftijds voor het eigen éénmansbedrijf “Safety Roels”. Eind 1988 verliet hij definitief de Franse groep en stichtte hij Loss Control Centre Belgium nv. Eerst werd voornamelijk gewerkt met de concepten van Frank E. Bird Jr. tot in 1992 de rechten van het ISRS in handen kwamen van DNV; van dan af werd met een eigen auditsysteem gewerkt. In datzelfde jaar was hij medestichter van Loss Control Centre France sarl.

Hij beweerde tot in 2022 van zichzelf dat hij tot dan toe drie professionele levens had gehad: een Technisch als ingenieur (1970-1987), een Organisatorisch als safety consultant (1987-1997) en een Mensondersteunend als mentor (1997 – 2008). Deze boutade steunt op het feit dat elk levend systeem drie dimensies heeft: een Technische, een Organisatorische en een Menselijke. Deze komen ruwweg overeen met de drie businessparadigma’s die hij heeft beleefd. Ze zijn uitvoerig beschreven in zijn boek “Creatieve wisselwerking” (2001). In 1999 stichtte hij Synerchange International nv om gestalte te geven aan dit derde leven. Daarin werd hij voornamelijk geïnspireerd door Charles Leroy (‘Charlie’) Palmgren, auteur van onder meer ‘The Chicken Conspiracy’ en ‘Ascent of the Eagle’. In 2006 verkocht hij z’n aandelen van Loss Control Centre France aan de Franse vennoot, die niet in het derde businessparadigma wou stappen.

In 2011 bereikte hij de pensioengerechtigde leeftijd en heeft hij de logge structuren (de twee nv’s) vervangen door één veel lichtere: een vof. In 2012 kreeg “Creatieve wisselwerking” een opvolger, met name de praktische toepassing ervan: “Cruciale dialogen”. Intussen kwam hij in z’n vierde professionele leven terecht, dat van filosoof en omdat dit een academische titel is die hij niet gerechtigd is om te voeren, noemde hij zich een’thought engineer’! Dit ook door tijdens het schrijfproces in contact te komen met prof. dr. Paul de Chauvigny de Blot SJ, hoogleraar Business Spiritualiteit Nyenrode, die hij dan ook steevast z’n vierde vader noemt. Business Spiritualiteit ziet hij dan ook als het vierde paradigma in het werkveld.

Opmerkelijk is dat elke nieuwe wending voorafgegaan werd door een crisis: een arbeidsongeval in Visakhapathnam in 1977 (van burgerlijk naar veiligheidsingenieur), een zelf geadviseerd ontslag in 1987 (van veiligheidsingenieur naar zelfstandig safety consultant), het verliezen van de rechten van het ISRS in 1992 (van safety consultant naar ‘creative interchange’ mentor) en een massieve burn-out in 2008 (van mentor naar ‘filosoof’ of ‘thought engineer’). Vandaar dat hij de vraag: “Is een crisis goed of slecht?” steeds met een volmondig JA beantwoordt.

Eind 2016 was de tijd van gaan gekomen en werd m’n vierde professionele leven af te sluiten. Het Cruciale Dialogen Genootschap werd overgedragen en LCCB vof werd stopgezet. In die periode werden ook m’n vier professionele levens uitvoerig in een serie columns beschreven. 2017 was een jaar om de professionele dossiers af te sluiten en m’n aanwezigheid op Twitter af te sluiten. Begin 2018 werd ook afscheid genomen van LinkeIn en van dan af werden m’n columns enkel nog gepubliceerd op deze webstek!

Eind 2018 beslist om voornamelijk nog columns te schrijven ten behoeve van m’n drie kleinkinderen, Eloïse, Edward en Elvire. Deze serie kreeg de titel ‘BLIJF WAKKER!’. Dit om redenen die in het voorwoord van die serie uit de doeken worden gedaan.

Creatively,

Johan Roels

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Johan Roels